Czwartki literackie

Poznańskie Czwartki Literackie związane są trwale z Pałacem Działyńskich przy Starym Rynku. Już przed I wojną światową, a potem w dwudziestoleciu międzywojennym, urządzano w nim wieczory czwartkowe prezentujące uczonych i artystów z Wielkopolski i kraju.

Po spaleniu pałacu w lutym 1945 roku, Oddział Poznański Związku Literatów Polskich organizował Czwartki Literackie w różnych salach. Od roku 1958 powróciły jednak do odbudowanego już pałacu.

W latach 1974-1990 patronował Czwartkom „Głos Wielkopolski” wspólnie z Biblioteką Raczyńskich, która użyczała sali w gmachu przy Placu Wolności.

We wrześniu 1991 roku Czwartki znów powróciły do swej historycznej siedziby. Organizacji nowej edycji podjęła się Biblioteka Kórnicka a większość środków finansowych zagwarantowała Rada Miasta Poznania.

Do 1994 roku o obsadzie i tematyce Czwartków decydowała Rada Czwartków, którą tworzyli reprezentanci Rady Miejskiej, Biblioteki Kórnickiej, Biblioteki Raczyńskich i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Gdy Rada przestała działać, program Czwartków ustalany był przez Bibliotekę Kórnicką po konsultacjach z przedstawicielami różnych środowisk. Zapraszano głównie twórców posiadających już rangę w kulturze, nadaną im przez krytykę lub publiczność.
W pierwszych latach zmierzano do wyrównania dysproporcji w prezentacji pisarzy krajowych i emigracyjnych. Wystąpiło wtedy wielu emigrantów, nieobecnych do 1989 roku w oficjalnym obiegu kulturalnym z przyczyn cenzuralnych.

Na Czwartkach publiczność mogła poznać poglądy i teksty twórców znanych i powszechnie uznawanych (jak np. Wisławy Szymborskiej, Tadeusza Konwickiego, Jacka Bocheńskiego) oraz pisarzy cenionych tylko w nielicznych kręgach, autorów książek wartościowych, a nie dostrzeganych. Zapraszano także pisarzy, których historia literatury i krytyka ceni niżej, ale którzy są ulubieńcami publiczności. Uwzględniano również nowe zjawiska i talenty w polskiej literaturze.

Od września 1991 roku odbyło się już ponad 160 spotkań. Występowali literaci, historycy literatury, historycy, historycy sztuki, socjologowie, artyści malarze; prezentowały się redakcje czasopism i wydawnictw.

Spotkania czwartkowe z reguły przyciągają licznych słuchaczy, zyskały już popularność i weszły na trwałe do miejskiego kalendarza kulturalnego.