Ośmioboczne pomieszczenie w parterowej części baszty nakryte jest sklepieniem kryształowym i oświetlone dwudzielnym gotyckim oknem. W nadprożach drzwi umieszczone są rzeźbione, pełnoplastyczne głowy jeleni z autentycznymi porożami. Na ścianach wiszą trofea myśliwskie – poroża jeleni, łosi i danieli. Na okrągłej kanapce znajdują się splecione ze sobą rogi jelenie, pozostałość po śmiertelnej walce dwóch rogaczy znalezione w 1915 r. w lasach kórnickich.
Urządzona jest tu ekspozycja kolekcji etnograficznej z obszaru Australii i Melanezji, a także Nowej Kaledonii, Nowej Zelandii i innych wysp Pacyfiku zebranej przez Władysława Zamoyskiego w l. 1879-81. Przy oknie w lewej gablocie wystawione są bumerangi i pałki z Australii, a także maczugi, proce i ceremonialna siekiera z Nowej Kaledonii. Na górnej półce umieszczone są siekierki kamienne z Tahiti oraz sztylet i pałka z Nowej Zelandii. W prawej gablocie wystawione są ciekawsze okazy przyrodnicze: muszle, minerały i jaja strusie.
Obok w gablocie znajdują się maski i rekwizyty związane z kultem malangan (kult zmarłych na Nowej Irlandii), maski czaszkowe i wiosła obrzędowe z Nowej Brytanii. Na górnej półce umieszczone są ozdoby m.in. naszyjniki tarczowe z archipelagu Bismarcka, bransolety i inne przedmioty codziennego użytku mieszkańców Melanezji. Na stelażach stojących w niszach ustawione są drewniane maczugi bojowe (niektóre z kamiennym obuchem).
Na osobnym postumencie stoi kamienna figurka obrzędowa z mężczyzną i kobietą pochodzącą z Papui Nowej Gwinei z okresu około 2000 lat p.n.e.
Schody z bogato rzeźbioną balustradą w stylu renesansowym prowadzą na piętro, gdzie na lewo znajduje się Sala Mauretańska.