To niewielkie pomieszczenie znajduje się w jednej z narożnych wież zamku, dobudowanych do południowej fasady w XIX w. Pierwotnie spełniało ono funkcję pokoju sypialnego. Salonik zmienił swój charakter po włączeniu go do ekspozycji muzealnej. Umieszczone w tym pokoju klasycystyczne i barokowe meble pochodzą z XVIII i XIX w. Przed oknem stoi biurko podróżne, a obok komody z zegarami: szafkowym z Regensburga (XVII/XVIII w.) i klasycystycznym w drewnianej, złoconej oprawie. Po bokach znajdują się intarsjowane szafki z końca XVII w, przy ścianie, naprzeciw okna kanapa i inkrustowany stół.
Wśród obrazów rzuca się w oczy wiszący na wprost wejścia portret Galezzina, syna księcia Bonawentury, w wieku lat ośmiu z 1560 r., dzieło szkoły weneckiej. Po lewej wisi portret Aleksandra Sobieskiego, syna króla polskiego Jana III Sobieskiego, malowany przypuszczalnie przez Jana Kupecky’ego około roku 1700. Po prawej znajduje się mały obraz przedstawiający śmierć św. Sebastiana, powstały w kręgu wybitnego malarza flamandzkiego Petera Paula Rubensa (1577-1640).
Wśród obrazów rodzinnychszczególnie interesujący jest zawieszony nad kanaopą duży portret Władysława Gurowskiego (1715-1790), dzieło znanego malarza J. Ch. Lampiego (1751-1830) z około 1789 roku.