Po wejściu do zamku znajdujemy się w sieni, która podobnie jak inne wnętrza zamkowe ma XIX-wieczny wystrój wykonany według wzorów wybranych przez ówczesnych właścicieli zamku Celinę i Tytusa Działyńskich, a nawiązujących do sztuki gotyckiej, renesansowej i mauretańskiej Alhambry (zespół pałaców w Hiszpanii).
        Szczególną uwagę zwraca drewniany strop z dwoma rzędami kasetonów z malowanymi herbami przodków Jana Działyńskiego i jego świeżo zaślubionej w 1858 r. żony Izabelli z Czartoryskich.
        Stoją tu dwie dębowe, bogato rzeźbione szafy gdańskie z początku XVIII w., a na ścianach wiszą portrety z XVIII i XIX w. Do bocznych pomieszczeń wiodą wejścia zdobione portalami w stylu mauretańskim, w lewo do Pokoju Burgrabiego (zarządcy zamku), a w prawo do Pokoju Władysława Zamoyskiego.