W miejscu tym w zamku barokowym znajdował się duży apartament z wydzieloną alkową, prawdopodobnie zamieszkały przez ówczesną właścicielkę Kórnika Teofilę z Działyńskich Szołdrską-Potulicką. W XIX w. przebudowano to pomieszczenie, ale było ono nadal apartamentem pani domu, mieszkała w nim żona Tytusa Działyńskiego Celestyna z Zamoyskich (1804-1893), a potem córka Jadwiga (1831-1923), żona gen. Władysława Zamoyskiego, matka ostatniego właściciela zamku.
        Pomieszczenie to jest umeblowane zabytkowymi sprzętami. Stoją tu: z lewej strony hebanowy kabinet holenderski obłożony szyldkretem i kością słoniową z 2 połowy XVII w., obok mebelki dziecięce z końca XVIII w. Między oknami znajduje się orzechowy sekretarzyk angielski z początku XVIII w., a po bokach kominka późnobarokowe komody. W głębi pokoju stoi jedna z najpiękniejszych barokowych szaf gdańskich, ozdobiona bogatą snycerką z przedstawieniem pór roku. Ozdobą wnętrza jest komplet mahoniowych mebli empirowych: łóżko (za parawanem), kanapa i fotele.
        W związku z charakterem wnętrza mieszczą się w nim rodzinne pamiątki, głównie portrety i fotografie osób z rodziny Celiny Działyńskiej. Koło łóżka od lewej: jej ojca ordynata Stanisława Zamoyskiego (1775-1856) malowany przez Aleksandra Lessera, obok, jej dziadka Adama Kazimierza Czartoryskiego (1734-1813) z 1808 r. i siostry Jadwigi Sapieżyny (1806-1890) pędzla angielskiego malarza Georga Haytera z 1830 r.
        Nad kanapą wisi jeden z najcenniejszych rysunków w zbiorach kórnickich, Uchwalenie Konstytucji 3 Maja, dzieło artysty francuskiego działającego w Polsce, Jean Pierre Norblina (1745-1830). Konstytucja z 1791 r. to pierwsza w Europie, a druga w świecie (po konstytucji Stanów Zjednoczonych Ameryki) sformułowana na piśmie ustawa zasadnicza.
        Poniżej wiszą prace znanego polskiego malarza Artura Grottgera (1837-1876), dwie z nich przedstawiające dzieje Polaków po upadku powstania styczniowego (1863-1864).
        Po bokach lustra wiszą olejne szkice do obrazów z historii Polski malowanych przez Marcelego Bacciarellego (1731-1818), dla Sali Rycerskiej Zamku Królewskiego w Warszawie.